Op zoek naar de helderheid

Het is 15 december, over een week is het midwinter – de dagen zijn zonnig, helder en heerlijk fris… Het ‘s nachts staat de hemel vol met helder fonkelende sterren, en ook de maan zit weer in zijn eerste kwartier. ‘s Ochtends. ‘s middags en in de namiddag trekt de zon mijn volle aandacht…

Ik ben volledig alert van de voorbijtrekkende sterren, het verloop van de zon en de maan. Ook zie ik de grote groepen ganzen trekken, merk ik op hoe de kraaien elke ochtend de zon begroeten en hem ‘s avonds weer najagen.

Ik ben veel buiten met mijn pup in het veld, en onderweg op de fiets. Ik eet gezond, slaap voldoende en heb mijn regelmatige klantjes die ik netjes afwerk.

Het heeft er alle schijn van dat ik dus behoorlijk goed en bewust in het nu sta. Toch wil ik méér helderheid, ik wil de frisheid in mijn hoofd voelen. Ik heb mijn haar alweer afgeschoren, mijn huis schoongeveegd en gepoetst… Allemaal rituelen om die helderheid af te dwingen.

Mijn hoofd, hoewel goed wakker; voelt een beetje loom – alsof het moe is, gemoedelijk, aanschouwend in plaats van paraat en actief ondernemend. Ik doe alles wel, en ook met plezier, maar toch rustiger.

Ik heb van de week ook weer djembé gespeeld buiten in het veld op een mooie zonnige middag. Daarbij merk ik ook dat mijn hoofd wel in die fijne zone komt. Ook de fluit weer even opgepakt – maar daar is het nu niet het seizoen voor! Ik speel al een week of 2 met het idee om de didgeridoo naar binnen te halen en op die manier mijn systeem weer even grondig te zuiveren… Alles lekker los trillen en verversen.

Alles loopt mooi synchroon, straks op 22 december loopt mijn contract af bij ZorgWerk als hulp in de huishouding. Nu komende donderdag naar het UWV om mijn reïntegratieplannen te bespreken…

Verandering en nieuw begin staat eigenlijk op alles in mijn omgeving geschreven, en ik kan het overal aan aflezen. Dat is het mooie als je bewust bent van de cyclus in het leven, je gaat bepaalde punten herkennen – bewust of onbewust stel je je daarop in en bereid je je daarop voor.

Wat precies en hoe, dat kan ik natuurlijk niet zeggen, maar alle verandering is goed – altijd! Verandering is beweging en beweging is leven. Het is goed om in beweging te zijn, dan is het universum bezig met het werken aan je pad, dus dat betekent automatisch dat je zelf aan het lopen bent geweest en nieuwe fases binnentreed.

Ik verwelkom zulke momenten altijd, en eigenlijk is een schrijven zoals dit ook een eerbetoon aan de verandering. Als er al een vorm van verering is, dan is het wel het erkenning geven aan het bestaan en het hardop uiting geven aan het bemerkte.

Het is een soort van dankbaarheid, een uiting van vertrouwen, een bevestiging geven van dat wat er ook gebeurt dat je weet dat het uiteindelijk goed is. Het pad van de krijger gaat juist over het accepteren van het lot en overal doorheen te lopen en te leren zien dat alles erop gespitst is om te leren, te ervaren en flexibel en creatief met situaties om te gaan. Verwacht het onverwachte, en speel ermee – lach het leven toe en blijf altijd positief. Zie de les, biedt geen weerstand en accepteer, pas je aan in elke situatie, hou je balans…

Dat is het gekke, die balans die hou je door dat oneindige vertrouwen in het feit dat alles goed is. Alles is zoals het behoort te zijn, anders was het niet zo. Ik maak deel uit van het leven, en alle keuzes die ik maak respecteer ik. Foute keuzes zijn er niet, minder goeie keuzes natuurlijk wel. Maar toch probeert iedereen altijd een zo goed mogelijke keus te maken. Ik vind dan ook dat nadenken over gemaakte keuzes weinig zin heeft – als je iets anders wilt doen, dan doe je dat gewoon, of je laat het.

Doen of laten… Dat is wel een dilemma, of kan het zijn. Ik als impulsief persoon laat die keus dan ook vaak aan de ander over – Ik wacht gewoon tot het moment daar is. Ik heb geleerd dat ook dáár het lot zelf antwoord op geeft. Daar waar ik geen keuze maak, komt toeval in het spel.

Het mooie aan toeval/lot is dat zo gauw je bezig bent met zaken als synchroniciteit en een natuurlijke wijze van leven en ontwikkelen de schikgodinnen je gunstig gezind zijn…

Verleden, Heden, en Toekomst, de draden van het levenslot die geweven worden door de drie Weefsters – de heilige 3 eenheid van de maagd, de moeder en de grootmoeder – Zo gauw je het pad van de intuïtie en het gevoel bewandelt begeef je je automatisch onder de hoede van de godin in haar verschillende verschijningsvormen.

Als het ware wordt je gedragen, beschermd en gekoesterd door de grote moeder, maar ook bijgestaan en ondersteund door al haar priesteressen. Het pad van de krijger is een heilig en heel oud pad en wordt in alle culturen herkend en omdat het een noodzakelijk pad is waar niet voor gekozen wordt maar al voor de geboorte bepaald is en met toch heel wat strubbelingen gepaard gaat – wordt het gerespecteerd en gewaardeerd.

Het pad van de krijger is dat van de padvinder: Hij die loopt in verse sneeuw – het is door de gebieden gaan waar niemand nog is geweest met als doel deze gebieden ook voor anderen bereikbaar te maken. Het is lopen is het donker, en langs de vers gevonden paden lantaarntjes neer te leggen.

Ikzelf heb de totem van de wolf, dat is de padvinder, de leraar, een sociaal dier, maar wel vooral naar zijn eigen roedel – zijn eigen groep. Eigenlijk om het heel compleet te maken is het de arctische wolf – die in principe nog veel meer op zijn eigen gericht is, en nog specifieker bezig is met een manier te vinden om te overleven en situaties creëren om leefbare situaties voor hem en de zijnen voor te bereiden.

Padvinder zit onlosmakelijk aan leraar verbonden – want wat heb je aan ervaring als je het niet kunt delen? Waarom zou je iets nieuws ontdekken, maar het niet overbrengen naar de rest van je stam of clan?

Dat is inderdaad het vreemde aan mijn zijn. Aan de ene kant ben ik heel bewust, en erg sterk op bepaalde vlakken qua inzicht, discipline, perspectief en doorzettingsvermogen / daadkracht – aan de andere kant leef ik in een maatschappij die compleet niet is ingesteld op vrijgeborenen zoals mijzelf die echt hun eigen pad moeten vinden en leven…

Ik ben geboren om anders te zijn. Mijn hele levensloop vanuit sjamanistisch standpunt kan niet anders zijn dan wat het nu is. Wij leven echter niet in een animistische cultuur, er is her en der wel meer begrip acceptatie en erkenning voor, maar voor de mainstream – het gewone dagelijkse leven ben ik een probleemgeval: Onaaangepast, wild, en afwijkend van de norm.

Men komt dan met de benaming a-typisch autisme: autisme maar dan anders… Uiteraard als je bekijkt wat sjamanisme inhoudt, welke bezigheden, zienswijzen en methoden daarbij horen… Ja, sjamanisme en autisme liggen heel dicht bij elkaar!

Het scheel tegen de wereld aankijken, de gevoeligheid voor ritme en regelmaat, de trance die opgewekt wordt door herhaling, een onconventionele zienswijze erop nahouden en interesses hebben waar de alledaagse mens vaak totaal niet mee bezig is of anders in veel mindere mate praktiseert.

Ik zit constant op die scheidslijn, mijn levenlang zit ik overal precies tussenin. Onvangbaar in een hokje, te slim voor dit, te onstuimig voor dat, te sociaal betrokken, te eerlijk, te open, te direct, te ongeremd… Ik ben te levend voor de wereld, te uitgesproken, te extrovert, te oprecht..

Ik ben puur, ontam en heb mijn natuur altijd weten te behouden. Hoezo? Omdat zoals gezegd het zo behoort te zijn. Ik ben en wordt beschermd – ik kan ook niets anders zijn. Geboren om te zijn wie ik ben, en vastberaden om te worden hoe de natuur het bedoeld heeft.

Hetgeen dat nu speelt is echter de vraag dat nu eigenlijk bevestigd is door psychologen dat ik daadwerkelijk anders ben – dus eigenlijk die erkenning heb gekregen die ik onbewust zocht – kan en wil ik daarmee omgaan en accepteren.

De term autisme klinkt me nog steeds onsmakelijk in de oren. Het is een negatief oordeel, voor iets dat ikzelf juist heel erg koester en liefheb: mijn eigenheid. Autisme is een beperking – terwijl ik er heilig in geloof dat mijn zijn toch echt een verrijking is.

Ik ben trots van nature, mijn aard is zelfverzekerd, en barst van het zelfvertrouwen. Mijn houding is dapper en vooruitstrevend, daar past het oordeel “beperkt” gewoonweg totaal niet bij. De titel zelf maakt me al niet zoveel meer uit – ik maak me wel zorgen over de mogelijke gevolgen.

Zoals bovengenoemd: mijn contract loopt volgende week af, en mijn traject bij het UWV op zoek naar passend werk begint. Doordat ik zo gevoelig en open ben – ben ik vrij snel overprikkeld door teveel indrukken, daarom heeft men besloten dat ik maximaal 4 uur per dag mag werken.

In feite is dat natuurlijk heel goed, want dat is voor mij hanteerbaar. Toch blijft de invalshoek uitgaan van een beperking. Volgens de moderne zienswijze mankeer ik iets omdat ik de hectiek en overdreven drukte van de moderne tijd niet aan kan. Vanuit mijn zienswijze mankeert er iets aan de maatschappij die alles zo enorm opdrijft dat je er helemaal gek van wordt.

Een gevolg van de gedachte dat ik volgens de norm te snel overprikkeld raak was dat ik prikkelremmende medicatie kreeg voorgeschreven, met alle nare gevolgen als sufheid van dien.

Kijk dan gaat het oordeel of een mening van een ander, in dit geval “de maatschappij” of “de staat” er wel toe doen natuurlijk… Zij bepalen wat volgens hun normen goed is voor mij, en bepalen wat ik wel en niet aankan en wel of niet zou kunnen / mogen doen.

Met andere woorden wordt mijn vrijheid dus beperkt door normen die de mijne niet zijn. Straks vindt men dat ik alleen maar doekjes kan vouwen of boutjes en moertjes bij elkaar zoeken – en dat heb ik dan maar te accepteren…

Ook heb ik al gehoord dat ik waarschijnlijk 50% afgekeurd ga worden, en de andere 50% zal worden aangevuld door een sociale dienst uitkering. Dat betekent dus dat ik nooit boven een sociaal minimum zal uitkomen door iets wat “men” van mij vindt.

Ik ga ook bemiddeld worden, wat betekent dat een ander gaat kiezen waar ik zal mogen werken, wat mijn taken daar zullen zijn en hoeveel ik zal gaan verdienen.

Zoals je misschien merkt, lijkt het een beetje de wereld op zijn kop. Letterlijk de wereld op de kop, zoals de kaart van de gehangene, ofwel de dwaas uit de tarot. Mensen zijn wellicht vergeten dat Odin ook 9 dagen ondersteboven aan de boom yggdrasil hing om de runenwijsheid te ontvangen. Het op de kop hangen is nog steeds in veel mysterie-tradtities deel van een inwijdingsceremonie om het alledaagse leven achter je te laten en het nieuwe metafysische leven te verwelkomen.

In dat perspectief is het inderdaad de beproeving van het leven, en ga ik nu eigenlijk de inwijding door: Kan ik ermee leven dat de mensen buiten mijn roedel mij als gek zullen verklaren? Kan ik het accepteren dat ik in de alledaagse maatschappij op de onderste treden van de ladder zal staan, terwijl ik in de andere hoek juist wel de waardering en erkenning krijg voor mijn zijn?

Het lijkt erop dat ik geen keuze heb. Ik heb mijn stempel al, en “iets anders zijn” of worden kan ik sowieso niet, daar ben ik “te autistisch” voor… Ik zou het fijner vinden als het “te autonoom” genoemd zou worden… A-typisch autistisch – hoog functionerend Asperger – dat zou je ook een extravagant intellectueel autonoom kunnen noemen – ofwel een vrijdenker in de ware zin van het woord…

Maar voor vrijdenker in ware zin van het woord ben ik te ruw, te ongeleerd en onopgeleid… Wat niet is kan nog komen natuurlijk! Ik zou het niet erg vinden om in het denkersgilde terecht te komen en in de leer te gaan…

Maargoed, dat is een ander zijspoor voor een andere keer…

Mijn doel is bereikt: Ik heb de knopen uit mijn lijntje gehaald en nu kan alles weer vrijelijk zonder vertraging doorstromen en kan alles weer soepel verwerkt worden.

Mijn puppy is wakker geworden, dus ik ga even lopen, en kijken of de maan te zien is – of dat het te bewolkt is!

Fijne avond, en dank voor het lezen😉

Published by

sjpielsewolf

Interested in germanic heathenry, lore, original fairy- and folktales, shamanism and lots of other related worldly stuff. I walk and cycle alot in nature, read, play various instruments etc.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s