Aan / Uit – Leren Doseren

Leren Doseren - Balans vinden

Aan / Uit – leren doseren

Waar zal ik eens beginnen met het spinnen…
Van alles borrelt diep van binnen.
Het wil naar buiten,
Ik wil me uiten,

Toch zit er een weerzin,
Een tegenstrijdigheid,
Een gevoel van onveiligheid,
Maar tegelijkertijd een behoefte aan die complete openheid.

Zie mijn schrijven maar als het werk van een kunstenaar,
Een woordentovenaar.

De dualiteit is echt,
Het is een persoonlijk gevecht,
Maar ondanks dat kom ik op mijzelfstaand het best tot mijn recht.

Ik voel mij belemmerd door mijn lezer,
Die oprecht geïnteresseerd,
Mijn schrijven soms misinterpreteert.

Ik ben zoals ik ben,
Zo wens ik ook te blijven,
Belemmer mij dan vooral niet om te schrijven.

Accepteer hoe ik mij presenteer,
En hoe ik mijn gevoelens en ideeën ventileer.

Ik heb nu eenmaal een uitgebreide natuur:
De rustige beschouwer en overdenker en het passionele vuur.
Mij geeft de diepte rust en ontspanning,
Het geeft een zeker overzicht.

De balans opmaken, reflecteren,
Ontfrutselen van wat er gebeurt,
Een bepaalde koers te kiezen,
Daar hoop ik van te leren.

Dus dit proloog was weer,
Net als de vorige keer,
Een bijsluiter die vertelt:
Dit is mijn uitlaatklep –
En niks meer!

Mooi, laten we beginnen!

Aan of uit, binnen of buiten,
Doe ik mee of zeg ik nee?
Ben ik sociaal, wil ik sociaal zijn, kan ik sociaal zijn?

Ik reflecteer,
Al terugkijkend realiseer ik mij,
Meer en meer,
Dat als ik mij in een groep begeef,
Zonder duidelijk doel of plan,
Dat ik met die vrije ruimte vrij weinig kan.

Op zulke momenten kijk ik om me heen,
Zie alle mensen met elkaar in contact,
En dan voel ik mij best alleen.

Ik kan best praten, ben ook spontaan,
Maar toch zijn er van die momenten,
Dat ik het liefst gewoon naar huis wil gaan.

Ik heb wellicht te weinig te vertellen,
Misschien maak ik te weinig mee,
Het zou kunnen dat ik te serieus van aard ben,
Ben ik dan zo saai en eentonig?
Nee!

Zoals nu ook weer,
Schrijf ik niet over de hertjes,
Niet over de sneeuw die viel,
Ook niet over de goede rapporten van mijn kinderen,
Of dat avondje uit dat mij zo goed beviel.

Juist al die contrasten,
En de lagen ertussenin,
Mijn vrolijke optimistische gestuiter,
En de kunst van het beschouwen die ik bemin.

De mensen die verwar ik,
Bovenal verwar ik mijzelf,
Geopend, gesloten, totaal onbewust,
Oneindig fladderend, weloverwogen en berekend,
Of een oase van rust.

Deurtje open, deurtje dicht,
Schrijven is en blijft mijn plicht!

Hoe alles gaat verlopen, ik heb geen flauw idee,
Ik sta aan de voet van een nieuw begin,
Het hele proces daarnaartoe,
En daarvandaan,
Neem ik met me mee!

Published by

sjpielsewolf

Interested in germanic heathenry, lore, original fairy- and folktales, shamanism and lots of other related worldly stuff. I walk and cycle alot in nature, read, play various instruments etc.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s