Gelukkig nieuwjaar! Voorspoedig gezond en vruchtbaar 2015!

Voornemens2

Een PAP en een POP hebben we nodig. Een Plan van Aanpak en een Persoonlijk Ontwikkelings Plan. Waarom? omdat het een nieuw jaar is, en ik sowieso op een punt sta waar ik allerlei kanten op kan. Het is gewoon een feit: Mijn hoofddoel is om er te zijn voor mijn kinderen. Het hele gedoe met de GGZ wil ik afmaken en doorlopen. Onlosmakend daaraan verbonden is het in Emmen blijven. Ook bij het in Emmen blijven heb ik als voornemen dat wel op zo’n compleet mogelijke manier te doen. Dat betekent voor mij dus vooral met een sociaal leven.

Terugkijkend op 2014 ben ik erg sociaal bezig geweest. Veel open sessies ineens, meerdere vrijwilligersbanen opgenomen, meegedaan aan open initiatieven en activiteiten om de mensen bij elkaar te brengen, en nog veel meer. Kortom ik heb echt niet stilgezeten. Het enige typische ervan is dat ik dan wel ook met een aantal dingen vrij vlot weer gestopt ben.

Een van de kenmerken als ook oorzaak van het snel beginnen, snel weer weg principe is mijn impulsiviteit en energieke karakter. Ik vind snel iets leuk, maar ben in mijn enthousiasme dan ook snel te open, waardoor ik me dan al snel onzeker / onveilig voel en dan in mijn (te) intense beleving besluit dat het teveel voor me is… En dus maar wegblijf.

Ik heb daar sinds kort ook tabletjes voor die mijn impulsiviteit en vrolijk gefladder zouden moeten afremmen. Dat gebeurt ook voor een groot deel: Ik heb meer rust en ik onderneem minder. Hoewel ik realistisch bekeken nog best genoeg dingen doe, levert dit gevoelsmatig wel eens strijd op. Ik ben natuurlijk gewend geraakt aan mijn hypers, mijn euforische uitspattingen waarin ik overal naartoe vlieg wat maar enigszins leuk is. Nu wordt dit enigermate onderdrukt, en dat is ook voelbaar. Dus dat is wennen geblazen: Ik vind mezelf vaak een beetje duf nu, maar anderen omschrijven mij nog steeds als best aanwezig en zouden mij niet als rustig betitelen. Ik klets nog steeds wel graag, heb genoeg ideeën en hou van spontane acties. Toch verander ik als persoon wel door die tabletjes, in positieve zin overigens.

Het sleutelwoord voor 2015 wordt ook weer BLIJVEN en DOORZETTEN. Laten we heel eerlijk zijn: 2014 was een hartstikke leuk jaar. Ik heb overal lekker rondgefladderd, leuke dingen gedaan, leuke mensen ontmoet. Activiteitjes zat en me absoluut niet verveeld. Maarja, ik zat gister wel alleen met oud op nieuw. En uiteraard ben ik dat óók zelf schuld, ik had me best wel ergens onderdak kunnen fixen – normalerwijs had ik dat ook gedaan. Maar gister ging ik voor de realiteitszin, en dat betekent dat ik dan met mensen oud op nieuw ga vieren die ik net een maandje ken ofzo. Daar is op zich ook niks mis mee… Fladderen is best leuk, maar het is een beetje kut om je te realiseren dat je geen basis hebt.

In 2015 minder fladderen, meer blijven. Dat wordt een hele uitdaging, en ik weet ook niet of ik dat kan waarmaken. Als ik dan toch eerlijk ben: Mijn psychologe denkt van niet haha – kutwijf. Mijn tactiek is echter heel straight-forward: Als ik gewoon eerlijk ben en mezelf laat kennen, hebben mensen zelf de keus. Veel mensen zullen inderdaad geen behoefte hebben aan zo een soort van openheid, maar das dan lekker belangrijk.

Dat hele verhaal van autistisch spectrum / persoonlijkheidsstoornis is nog volop in onderzoek en gaat me eigenlijk allemaal veel te langzaam. Het voelt alsof ik nu maar moet afwachten wat eruit rolt en dan pas kan ik daadwerkelijk plannen gaan maken. Ik zit nu bijvoorbeeld in de ziektewet, en heb ook aan mijn psychologe gevraagd: als ik nu een opleiding ga beginnen dan, die is gedoemd te mislukken of niet? Ik weet dat zelf ook wel…

Ik moet leren roeien met de riemen die ik heb. Een levenlang overpresteren en niet begrijpen waarom het elke keer weer net niet lukt. Alleen weet ik nog steeds niet wat voor riemen ik heb. Tot die tijd is het toch gewoon maar wat aankutten, en daar ben ik gelukkig heel goed in!

Afgelopen jaar heb ik mijn spontante zelf weer enigszins kunnen terugvinden. Met het terugvinden van mezelf vond ik ook de shit terug die ik elf jaar geleden in Limburg dacht te hebben achtergelaten. Het geluk is wel dat ik intussen toch elf jaar meer ervaring heb dan toen, en toch echt een heel groot stuk meer rust heb leren kennen. Ik heb absoluut nergens spijt van gehad, 3 prachtige kinderen, een leuke vrouw en 2 honden die ik eraan overgehouden heb.

Achja, kortom 2015 begint voor mij met een hele hoop open vraagstukken. Ik weet niet wat er uit gaat komen. Ik heb geen idee van wat de mogelijkheden zijn. Ik ben 33 jaar, en het is nog steeds “ontdek je plekje”. Hoe dan ook, als er mogelijkheden zijn dan pak ik die. Ik ben intelligent zat, maar heb het nooit klaar kunnen spelen om een diploma te kunnen behalen. Ik ben super spontaan, op zich ook geen onaardige vent om mee om te gaan – toch heb ik me uiteindelijk helemaal niks opgebouwd.

Dat is wat ik wens voor 2015: De basis van een fundament waar ik echt iets op kan bouwen, zonder dat ik mezelf overvraag. Gewoon relaxed en ongecompliceerd een nieuw bestaan opbouwen. De oude Davey weer zijn, maar dan iets minder gek en iets rustiger natuurlijk… Maar gewoon de Dave uit Kerkrade die in Emmen woont. Dat dit gewoon mijn thuis is, en dat de mensen hier net als thuis weten wie ik ben en wat ze aan me hebben. Voor de rest hoef ik niks… Ik wil niet mijn leven lang een toerist in eigen land zijn.

Published by

sjpielsewolf

Interested in germanic heathenry, lore, original fairy- and folktales, shamanism and lots of other related worldly stuff. I walk and cycle alot in nature, read, play various instruments etc.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s