TDC Emmen – 2 weken op proef en vast contract

Ja ja, daar gaan we dan. Op het fietsje, enthousiast maar een beetje terughoudend. Werken als schermenbouwer in de kassen. Zó leuk dat ik er zelfs thuis voor opgebeld werd. Dàt vond ik dan nog wel een leuk gebaar, ik doe immers hard mijn best om contacten te leggen die mij eventueel aan werk kunnen helpen. Het is fijn om daar dan ook een positieve respons op te krijgen. Daar lag het dan ook niet aan…

Ik raakte lichtelijk geprikkeld door het gegeven dat het werk er wèl  was, maar dat men er (de eerste 2 weken) NIET voor wilde betalen. Zij vonden dat raar, dat ik niet gratis aan het werk ga. Ik vond het raar dat zij dat raar vonden.

Ik zal de vacature even kopiëren, voor de goede orde, want schijnbaar zijn er allerlei vacatures die ergens in een schemergebied rondhangen waar wij, het plebs met zijn armoedige vingertjes niet aan mag zitten.
Dit is hem:

MW Schermmonteur tuinbouw.

Werkzaamheden:

Het monteren van scherminstallaties in de kassen. (tuinbouw)

Deze schermen worden zowel binnen als buiten de tuinbouwkassen gemonteerd.

 

 

Startdatum/werktijden:

Op korte termijn starten.

Flexibele werktijden, lange werkdagen afgewisseld met kortere werkdagen. Af en toe zijn de werkzaamheden overver.

De werkzaamheden zijn voor langere tijd, in ieder geval bij goed bevallen tot het eind van het jaar.

 

 

Functieprofiel/eisen:

Gewenst: een technische opleiding of technisch inzicht.

Bedrijf is op zoek naar een gemotiveerde en betrouwbare kandidaat.

 

 

Bijzonderheden:

Je begint met een proefplaatsing van 2 weken, daarna bij goed bevallen krijg je een contract.

Geinteresseerd? Graag ontvang ik je CV.

—————————————————————————————————————————-

Tja mooi he? Uit mijzelf zou ik sowieso nooit op de vacature gereageerd hebben. Ik heb geen technische opleiding, geen technische achtergrond, ik ben ook niet bepaald handig. Dat heb ik gisteren ook wel eerlijk tegen mijn “toekomstige klantmanager gezegd”. – Jawel Toekomstig – want ik ben haar klant nóg niet. Ik heb haar zelf benaderd zo gauw ik hoorde dat ik werkeloos werd. Ik heb dat gedaan, omdat ik erg graag weer aan het werk wil, en weet dat zij bij vacatures kan komen die wij – het gewone volk – niet kunnen zien. Altijd handig natuurlijk om een compaan in het vijandige kamp te hebben in tijden van crisis. Haar treft dan ook totaal geen blaam. Ik vind het zelfs oprecht jammer dat het zo is gelopen.

Men moet ook geen rare constructies aan mij voorleggen in situaties die nog helemaal niet van toepassing zijn. Er ontstond verdere wrijving over het feit dat er in mijn cv met vetgedrukte letters “werkzoekend” staat, en daaronder in kleinere letters het TDC. Ik heb beide dames keurig uitgelegd dat ik het zoeken van werk in die periode toch belangrijker achtte dan mijn aanwezigheid op het TDC te Emmen.

Daargelaten over wat men van het bedrijf/instantie/organisatie TDC vindt, zou het volgens het duo niet zijn wat een werkgever graag ziet. Dat vond ik toch een heel belachelijke redenatie. Ik was toch echt van mening dat ik in een curriculum vitae – letterlijk “het leerplan van mijn leven” – toch moet beschrijven dat ik enige tijd werkzoekend was en ter afwisseling ook nog een paar doekjes gevouwen heb om toch nog een soort van algemeen nut uit te stralen naar de hardwerkende belastingbetalende mens.
Maar nee, de dames vonden het belangrijker dat ik doekjes vouwde en 3 dozen opzij sjouwde, dan dat ik daadwerkelijk iets nuttigs deed: Werk zoeken als je het niet hebt. Deze belangenverstrengeling maakte dat de hele conversatie ietwat stroef begon te verlopen. Zij bespeurden een zekere vijandelijkheid mijnerzijds, en die beaamde ik dan ook – uiteraard goed beargumenteerd. Mijn argumentatie zal ik ook u ten gehore brengen.

Ik zie het TDC – voor diegenen die het nog niet weten – dat is het kantoor waar je naartoe moet als je geen recht meer hebt op de werkeloosheidswet, en dus aanspraak maakt op de wwb-uitkering . Je woont dan dus in Emmen – je denkt wat een pech, mijn uitzendwerk is beëindigd, wat vervelend. Je doet wat je als goed burger moet doen: je belt het UWV – maar helaas, die betalen niet meer. Dan kom je dus bij de uitkering en moet je een tegenprestatie gaan leveren. Die tegenprestatie is 32 uur per week gele poetsdoekjes vouwen bij de EMCO voor een aanvullende uitkering van 165 euro’s per maand.

Men vindt het vreemd dat ik daar een beetje boos over wordt. Als ik 3 dagen van 8 uur in de maand werk voor het minimumloon, dan zit ik al over die 165 euro’s. Maar zegt men dan, als je dat werk had gehad dan zat je hier niet. Nee muts, ik “zit” hier ook nog niet, ik kwam hier uit eigen beweging omdat jullie zo aardig waren mij een vacature aan te bieden – weet je nog?

Maar ze verwoord het wel goed, het is daadwerkelijk zitten. Zo gauw ik een of ander uitzendwerk heb, ben ik voorwaardelijk vrij, tot heel simpel gezegd het werk weer op is. In feite word je dus gestraft om een situatie waar je helemaal NIKS aan kunt doen, en moet je volgens de gemeente Emmen maar net doen alsof dat nooit gebeurd is – want dat staat niet zo mooi op je CV.

Nee dat klopt, ik vind het ook niet mooi. Daar waren we het dan gelukkig wel over eens. Nu heb ik de dans nog kunnen ontspringen – Ik krijg nog niks van ze, ben ze dus ook niks verplicht. Maar ik voel de bui al hangen dat ze me maar wàt graag verhuren aan een werkgever die niet hoeft te betalen voor mijn zweet – in ieder geval niet aan mij.

Het niet open kaart spelen is ook wat mij stoort. De collega van mijn toekomstig klantmanager zei ineens:”Maar ik ben niet van de gemeente, ik ben ingehuurd van een uitzendbureau, verandert dat de zaak?” – Nee natuurlijk verandert dat de zaak niet. Het is nog steeds geld verdienen over de ruggen van de mensen die het daadwerkelijk niet hebben door ze voor minder dan een minimumloon aan het werk te laten gaan.

Je kunt dat heel mooi verbloemen als tegenprestatie – maar 32 uur in de week tegenpresteren omdat je anders je geld niet krijgt, heet bij mij nog steeds gewoon werken. Volgens mij is er gewoon een CAO die een minimum uurloon voorschrijft. Vinden ze dat teveel? Nou misschien moet die tegenprestatie dan misschien simpelweg wel gelden voor de uren uitbetaald conform het minimum uurloon. Dan kun je ECHT zeggen: Die mensen werken tenminste nog voor hun geld.

Om terug te komen op het onderwerp van het achterhouden van informatie, vind ik dat werknemer en werkgever ten alle tijde openlijk met elkaar moeten kunnen communiceren. Dit betekent dat wanneer iemand een vacature heeft, die vacature simpelweg doorgeeft, zonder er eerst zelf nog een slaatje uit te slaan.

Waarom zou mijn klantmanager eerst groen licht moeten geven, vervolgens een contactpersoon erbij moeten halen, die dan vervolgens weer de meneer van de schermen mag gaan vertellen dat ik wel behoefte heb om bij hem gratis twee weken lang rails door de kas heen te spannen?

Hoezo zou die beste meneer niet gewoon zijn email erop zetten met een 06 nummer van Henk uit Klazienaveen die een paar aanpakkers zoekt die hem een poosje willen helpen voor een minimumloon? Ik vind dat raar en onprettig, en heb dat ook duidelijk uitgesproken. Ik begrijp niet hoe precies daar geld mee verdiend wordt, maar ze worden er hoe dan ook beter van. Van die kas eigenaar begrijp ik het wel – hoezo zou je betalen als je het gratis kunt krijgen. Van mijn klantmanager begrijp ik het ook wel:”Kijk eens chef, ik heb iemand aan een baan geholpen nog vóórdat hij mijn klant was.” – Van het uitzendbureau begrijp ik minder, maar misschien krijgen die extra subsidie als ze “recruiten” uit de steuntrekkers. Dan begrijp ik dus meer dan ik dacht, achteraf gezien.

Op het laatst leek het wel een anti-sollicitatie. Ik moest bewijzen waarom ik het NIET wilde doen. Een vreemd fenomeen. Ik heb ze ook uitgelegd, als dit via een fatsoenlijk uitzendbureau was geweest – zoals een Olympia of een Adecco – waar ik gewoon netjes betaald wordt voor mijn gewerkte uren, en niet eerst gebukt onder een uitkering mijzelf moet vernederen en als een kind bij de hand genomen word – Zou ik hartstikke blij zijn geweest, en dat werk met beide handen aangepakt hebben. Maar, zei ik, hier werk ik niet aan mee. Dit voelt niet goed, dit wil ik niet en dit doe ik niet. Dan heb ik liever een uitzendbaantje op eigen kracht, i.p.v. een aangesmeerde baan door de gemeente die dan ook nog met een zogenaamd “vast contract” zwaait.  Kijk nog maar eens goed naar de vacature – tot het eind van het jaar – het is al voorbij medio oktober.

Dan maar geen contract – Eerlijke arbeid kun je van me krijgen, ik bied het graag aan. Wil je het niet, dan kan ik er ook niks aan doen. Ik weiger iets mooier te verkopen dan het is. Daarbij denk ik zelfs: veel mooier dan dit kun je het niet krijgen. Als je eerlijkheid niet kunt waarderen, dan nodig me maar niet uit.

Dank voor het lezen🙂

En nu bij schoonmoeder patat eten en vanavond meeting bij de werkfabriek!

Published by

sjpielsewolf

Interested in germanic heathenry, lore, original fairy- and folktales, shamanism and lots of other related worldly stuff. I walk and cycle alot in nature, read, play various instruments etc.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s